Από τότε πόσες φορές την είδα να περνάει μπροστά μου, μια γυναίκα, κορίτσι πιο πολύ, με μάτια, μαλλιά, στήθος και σώμα νεανικό, καβάλα σε μεγάλο ζώο, δράκο η άλογο, πολεμίστρια που ταξίδευε στις πόλεις, διάβαινε με άρμα δρεπανηφόρο, γύρευε ποιος ξέρει τι, το σπίτι της το παλιό, τους φίλους της, υποσχέσεις που ξεχάστηκαν, εχθρούς γύρευε ή ζώα αγριεμένα; Ο ήλιος αυτός ήταν δικός της. Ήταν ωραία, με φλέβες ζωντανές και στόμα υγρό, κόκκινο κι ανάμεσα στα μαλλιά της τα χέρια της, τα ρούχα της, σφύριζε και τρύπωνε και φούσκωνε ο αέρας. Κι αυτή διάβαινε ανάμεσα σε πλάσματα φανταστικά, σχεδιασμένες πόλεις και φυτά σαρκοβόρα, ανάλαφρη διάβαινε, μα πάνω από όλα αθώα
Related Posts
-
Αχ λίγο ακόμη για λίγο ακόμη
October 03, 2015 0 commentsΉθελαν να διακόψουν την ροή του σύμπαντος, επινόησαν την αγάπη τους και πίστεψαν ότι θα τα Read more! -
Γυναίκα κουκούλι
October 03, 2015 0 commentsΌταν κάποιος ήθελε να γδύσει ή μάλλον να πούμε καλύτερα να ξεφλουδίσει αυτή την γυναίκα; Τότε; Read more! -
Διασχίζοντας τις έρημες πεδιάδες
October 03, 2015 0 commentsΕίχε έρθει από πολύ μακριά, είχε περπατήσει ερήμους, είχε διασχίσει κοιλάδες, είχε προσπεράσει Read more! -
Φόρεμα γυναίκας
October 03, 2015 0 commentsΗ καρδιά της όμως, η καρδιά της αυτής της γυναίκας που ήταν; Γιατί πολλές φορές ακόμα τώρα, ακούω Read more!







Sorry, the comment form is closed at this time.