Από τότε πόσες φορές την είδα να περνάει μπροστά μου, μια γυναίκα, κορίτσι πιο πολύ, με μάτια, μαλλιά, στήθος και σώμα νεανικό, καβάλα σε μεγάλο ζώο, δράκο η άλογο, πολεμίστρια που ταξίδευε στις πόλεις, διάβαινε με άρμα δρεπανηφόρο, γύρευε ποιος ξέρει τι, το σπίτι της το παλιό, τους φίλους της, υποσχέσεις που ξεχάστηκαν, εχθρούς γύρευε ή ζώα αγριεμένα; Ο ήλιος αυτός ήταν δικός της. Ήταν ωραία, με φλέβες ζωντανές και στόμα υγρό, κόκκινο κι ανάμεσα στα μαλλιά της τα χέρια της, τα ρούχα της, σφύριζε και τρύπωνε και φούσκωνε ο αέρας. Κι αυτή διάβαινε ανάμεσα σε πλάσματα φανταστικά, σχεδιασμένες πόλεις και φυτά σαρκοβόρα, ανάλαφρη διάβαινε, μα πάνω από όλα αθώα
Related Posts
-
Ζευγάρι που στάθηκε
October 03, 2015 0 commentsΑυτά τα σώματα που μιλούσαν για αγάπη, που φυλούσαν την αγάπη (μην πληγωθεί) που τα΄ χαν Read more! -
Γάτα Βουνό
October 03, 2015 0 commentsΉταν γάτα. Αυτό ήταν αδιαμφισβήτητο. Ήταν γάτα απ΄ αυτές που τρώνε ακόμα ψάρια, μάλιστα ακόμα και Read more! -
Κρανίου έκρηξη
October 03, 2015 0 commentsΉταν όλοι εκεί, γύρω, μέσα, πιο πέρα πιο δυνατά αλλά όχι πάντα˙ τις νύχτες ύπνος φορτωμένος. Το Read more! -
Μια πατρίδα για τον αποκαμωμένο ταξιδιώτη
October 03, 2015 0 commentsΟ άντρας αυτός ήταν ταξιδιώτης. Είχε διαβεί βουνά και γκρεμούς, είχε προσπεράσει ετοιμόρροπες Read more!






Sorry, the comment form is closed at this time.